اعمال استرس آبي در كشت چغندر قند به افزايش شكر قابل استحصال منجر مي‌شود

 

اعمال استرس آبي در كشت چغندر قند به افزايش شكر قابل استحصال منجر مي‌شود

             خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس پژوهشي
نتايج تحقيقات نشان مي‌دهد: اعمال استرس آبي موجب افزايش عيار و افزايش شكر قابل استحصال مي‌شود و در صورتي كه استرس آبي در مرحله اول و يا اواخر دوره رشد اعمال شود، ضمن كاهش مصرف آب به دستيابي به حداكثر شكر قابل استحصال منجر مي‌شود.
به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، مهندس امير نورجو و مهندس مهدي بقايي كيا، كارشناسان مركز تحقيقات كشاورزي آذربايجان غربي در پژوهشي تاثير آبياري ناهماهنگ در مراحل رشد و كميت و كيفيت چغندر قند را مورد بررسي قرار دادند.
نتايج اين پژوهش حاكي است: چغندر قند از محصولات صنعتي و مهم منطقه بوده و سطح كشت آن در حدود 25 هزار هكتار در سال است كه بطور عمده در مناطق مركزي و جنوب استان كشت مي‌شود.
زراعت چغندر قند براي كشاورزان مناطق مورد مطالعه اهميت خاصي داشته و اين اهميت ناشي از اثرات تعادل هزينه - درآمد ساير محصولات كشاورزي، كاربر بودن اين زراعت، مزيت نسبي اين محصول در مقايسه با ساير محصولات است كه از بين اين عوامل اشتغال زايي اين زراعت از جايگاه ويژه‌اي برخوردار است و در شرايط موجود كه بيكاري پنهان وجود دارد و ارزش توليد نهايي نيروي كار نزديك به صفر است، هر فعاليتي كه نيروي كار بيشتري را جذب كند، مطلوبيت بيشتري براي كشاورزان خواهد داشت.
پژوهشگران با بررسي اثرات تنش آبي در كميت و كيفيت چغندر قند در منطقه خوي به منظور حذف آبياري‌هاي غير ضروري و امكان افزايش كارايي مصرف آب، مزرعه آزمايشي را انتخاب و اثرات قطع آبياري در مراحل مختلف رشد چغندر قند را بررسي كردند.
اين آزمايش در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با هفت تيمار و سه تكرار با فاصله رديف 60 سانتيمتر و هر تيمار در 6 خط پنج متري كشت شد.
بافت خاك رس سيلتي بوده و نياز كودي بر اساس نتايج آزمون خاك تعيين شد كليه كرتها محصور بوده و آبياري آنها مستقل از هم صورت گرفت. همچنين آبياري بر اساس دور آبياري، پوشش گياهي و شرايط اقليمي تعيين شد.ژبا توجه به روش آبياري و كوچك بودن سطح كرتها، ميزان راندمان آبياري بين 90 تا 100 درصد در نظر گرفته شد.
نتايج اين تحقيق حاكي از آن است كه قطع آب مورد نيازگياه در مراحل مختلف رشد اثرات متفاوتي در عملكرد ريشه داشته و در غالب شرايط استرس آبي منجر به كاهش توليد ريشه مي‌شود. در صورتي كه مرحله سبز شدن گياه توسط بارندگي‌هاي اوايل بهار صورت مي‌گيرد و در اين حالت منجر به توليد حداكثر محصول مي‌شود.
گفتني است، در تمامي تيمارها اعمال استرس آبي موجب افزايش عيار و افزايش شكر قابل استحصال شده و در صورتي كه استرس آبي در مراحل اوليه رشد و يا اواخر دوره رشد اعمال شود، ضمن كاهش مصرف آب موجب دستيابي به حداكثر شكر قابل استحصال كه مبناي ارزش نهايي محصول است، خواهد شد.
بديهي است كه كاشت در اولين فرصت (نيمه اول فروردين در منطقه خوي) استفاده از بارندگيهاي بهاري را ميسر خواهد كرد.
نتايج اين پژوهش مي‌افزايد: استرس آبي در عيار و درصد قند تاثير معني دار داشته اما تاثير آن در ميزان پتاس، ازت مفره، آلكاليته، خالصي شربت و قند در ملاس معني دار نبوده است.
يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد: اعمال تنش آبي به منظور صرفه جويي در مصرف آب و كاهش هزينه‌هاي آبياري بدون كاهش عملكرد نهايي (شكر قابل استحصال) ميسر است. در صورتي كه در منطقه كمبود آب مطرح نباشد با استفاده از بازنگريهاي اوايل بهار در مرحله رشد اوايل و حذف آبيارهاي اول مي‌توان ضمن كاهش مصرف آب به ميزان 16 درصد، كارايي مصرف آب را 32 درصد افزايش داد.
همچنين با انتخاب تيمار پنجم مي‌توان ضمن كاهش مصرف آب به ميزان 21 درصد، كارايي مصرف آب را 31 درصد افزايش داد.
گفتني است:‌ در هر دو تيمار ياد شده، ميزان شكر قابل استحصال بيش از تيمار شاهد (آبياري كامل) بوده و ضمن كاهش دفعات آبياري و هزينه‌هاي مربوطه درآمد نهايي حاصل از فروش محصول افزايش خواهد يافت.

/ 4 نظر / 48 بازدید
احسان

سلام....به من هم سر بزنيد.......مو فق باشيو وشاد

veronica

سلام چه جالب من اين مطلب را در وبلاگ علوم و تحقيقات کشاورزی هم خواندم...... موفق و پايدار باشيد.

mahsa

سلام خسته نباشيد

یه دوست

سلام وبلاگ خوب ..با مطالب مفیدی دارید ...خیلی استفاده کردم موفق باشید