گياهپزشكي نوين
 

اينجا يك باغ علمي است نه پارك!
كاري نكنيد به قانون زمين بر بخورد

003255.jpg

زهرا طيبي
* بازديد كننده محترم؛ از وارد شدن به داخل باغچه هاي گل و گياه خودداري كنيد.
* از چيدن هر نوع گل بپرهيزيد.
* تحت هيچ شرايطي به درختان، درختچه ها و ساير گياهان آسيب نرسانيد.
اين جملات تذكراتي است كه در ابتداي ورود به باغ گياهشناسي ملي ايران بر روي بيلبوردهاي بزرگ خواهيد خواند. احداث باغ گياهشناسي ملي ايران توسط متخصصان ايراني نزديك به ۴۰ سال طول كشيده است.
قصد ندارم از جلوه هاي اين باغ بگويم، چرا كه شما در اين شماره مي توانيد مطالب زيادي در مورد اين فضاي رؤيايي بخوانيد. ترجيح مي دهم از يك ترس حرف بزنم، از ترسي كه وقتي كمي با دقت به حرف هاي مسئولان باغ گوش مي كرديم، در لابه لاي حرف هاي آنان هم به گوش مي خورد. ترس از تخريب و ترس از بي توجهي بازديدكننده ها، خيلي از ما با اينكه گمان مي كنيم عاشق طبيعت هستيم، اما خيلي بي تفاوت از كنار موجودات زنده اطرافمان مي گذريم، ما آن قدر غرق زندگي ماشيني و صنعتي شده ايم كه فراموش كرده ايم زندگي مان را و حتي از آن ساده تر، نفس كشيدنمان را مديون اين موجودات سبز هستيم؛ موجوداتي كه هر روز عرصه را براي زندگي شان تنگ و تنگ تر مي كنيم. البته در اين ميان افرادي هم هستند كه با مرگ يك بوته دنيا بر سرشان خراب مي شود:
نگذاريم بميرد جنگل
كه جهان خواهد مرد
مرگ هر بوته سبز
مرگ ما انسان هاست (۱)
وقتي وارد طبيعت مي شويم، جايي مثل جنگل يا حتي بوستان، چه قدر به محيط اطرافمان توجه داريم؟ زماني كه خيلي راحت گل زيبايي را از شاخه جدا مي كنيم، چه قدر به آن به عنوان يك موجود زنده، حق زندگي كردن داده ايم؟ البته بعضي از ما، حقوق همديگر را هم ناديده مي گيريم چه برسد به ...
هيچ چشمي عاشقانه به زمين خيره نبود
كسي از ديدن يك باغچه مجذوب نشد
هيچ كس زاغچه اي را سر يك مزرعه جدي نگرفت. (۲)
يكي از دوستان كه طبع لطيفي داشت، زماني مي گفت: «خدا را شكر كنيد كه گياهان زباني براي فرياد كشيدن ندارند و گرنه از ظلم ما انسان ها، فريادشان گوش فلك را كر مي كرد!»
يك لحظه چشم هايتان را ببنديد و به ياد آن زمان هايي بيفتيد كه در دامان طبيعت احساس آرامش و نشاط سراسر وجود شما را فرامي گيرد. به لحظه اي فكر كنيد كه با ديدن يك گل قشنگ بر سر ذوق مي آييد و اگر صادقانه فكر كنيم مي بينيم در حق اين موجودات زيبا خيلي كم لطفي كرده ايم.
بياييد سعي كنيم علاقه مان را به طبيعت ثابت كنيم و با خودمان عهد كنيم كه ديگر هيچ موجود سبزي را زير پا له نكنيم يا گلي را از شاخه نچينيم و مراقب باشيم شاخه اي شكسته نشود و به اندازه يك انسان براي سلام گياهان اهميت قائل باشيم.
ياد من باشد
هر چه پروانه مي افتد در آب زود از آب بردارم
ياد من باشد
كاري نكنم كه به قانون زمين بر بخورد (۳)...
پاورقي:
،۱ ،۲ ۳ ـ  هشت كتاب، مرحوم سهراب سپهری
منبع : همشهری محله ۲۲

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٧ بهمن ،۱۳۸۳ - صبا ...